طی چند دهه گذشته، مقطع نگاری کامپیوتری با اشعه ایکس (CT) به عنوان یکی از روش های اصلی تصویربرداری مقطعی در طیف وسیعی از کاربردهای بالینی در رادیولوژی تشخیصی، انکولوژی و تصویربرداری مولکولی چند حالته، معرفی شده است. علی رغم ارزش اذعان شده این روش تصویربرداری، در مواردی به دلیل وجود کاشت های فلزی، کیفیت تصاویر CT تحت تاثیر قرار می گیرد. وجود اجسام فلزی مانند پرکردگی دندان، پروتز مفصل ران یا زانو، ضربان سازهای قلب، ترکش های جنگی و قفس های نخاعی باعث بروز و تشدید آرتیفکت های تصویر می شوند. این نوع آرتیفکت ها، به شکل خطوط سیاه و سفید در تصویر نمایان می شوند که باعث پنهان شدن ساختارها و بافت های اطراف کاشت فلزی می شود و ارزش تشخیصی تصاویر CT را از بین می برند. هم چنین این آرتیفکت ها بر دقت طراحی درمان پرتو درمانی که به تصاویر سی تی برای مشخص کردن تراکم الکترون و برآورد توان متوقف کننده نسبی ذرات متکی هستند، تاثیر می گذارد. بنابراین برای رفع این مشکل، طی 4 دهه، الگوریتم هایی با عنوان کاهش دهنده آرتیفکت فلزی (MAR) ارایه شده اند. در این پژوهش، پنج الگوریتم MAR با استفاده از شبیه سازی و مطالعات بالینی ارزیابی شده است. الگوریتم ها شامل درون یابی خطی (LI_MAR) داده های تخریب شده در سینوگرام، کاهش آرتیفکت های فلزی به روش نرمال سازی (NMAR)، روش حذف فلز (MDT)، کاهش دهنده آرتیفکت فلزی برای کاشت های ارتوپدی (OMAR) و یک روش بر پایه الگوریتم های مبتنی بر تکرار (MAP) است. تصاویر بالینی، در نواحی مختلف بدن، با ابعاد و جنس های مختلف کاشت فلزی، برای ارزیابی عملکرد الگوریتم های MAR، مورد مطالعه قرار گرفته است. به منظور بررسی کمی کیفیت تصاویر اصلاح شده با الگوریتم های MAR، معیار خطای میانگین مربعات نرمال شده NRMSE، محاسبه و ارزیابی شده است. نتایج حاصل از ارزیابی الگوریتم ها، نشان از عملکرد موثر الگوریتم NMAR در کاهش آرتیفکت فلزی به نسبت الگوریتم های دیگر، در اغلب موارد بوده است. هم چنین بررسی پارامتر زمان پردازش الگوریتم، ارزش کلینیکی الگوریتم NMAR را نمایان می کند.

یکی از مشکلات رایج در آزمایشگاه انگل شناسی پزشکی، افتراق انگل ها از سایر عناصر موجود در مدفوع و مایعات بدن است که اصطلاحا «آرتیفکت» نامگذاری شدهاند. درحالت کلی به عوامل زنده و غیر زندهای که به هر طریقی درون نمونه بالینی قرار گرفته و به علت شباهت احتمالی با ارگانیسم های انگلی، آزمایشگاه را دچار اشتباه در تشخیص کند، آرتیفکت گفته می شود. آرتیفکت ها جزء جدایی ناپذیر فرایند تشخیص هستند و از عوامل خطای رایج در آزمایشگاه هستند. افتراق آنها از عوامل انگلی پاتوژن با تشخیص درست انجام می شود که منجر به درمان مناسب عفونت های انگلی می شود. همان طور که معمولا هر تکنسین بی تجربه، اغلب یک مخمر یا سایر سلول های گیاهی را به اشتباه به عنوان آمیب شناسائی نموده یا پلاکتی را به عنوان انگل مالاریا می پندارد، احتمالا در شناسائی ارگانیسم های انگلی که واقعا در نمونه مدفوع وجود دارد، ناموفق باشد. عمدهترین شکل هایی که موجب سردرگمی و تشخیص غلط در آزمایشگاه انگل شناسی می شوند، اسپورها، قطرات چربی، مخمرها، گلبول قرمز و ماکروفاژها هستند. در مقایسه با سایر بخش های آزمایشگاه تشخیص طبی توجه به این اشکال در بخش انگل شناسی کمتر است که پیامد آن، گزارش نتایج مثبت کاذب، درمان اشتباه و آسیب بیماراست. شناسایی، معرفی و افتراق آرتیفکتها برای پرسنل آزمایشگاه ها، به ویژه افراد بی تجربه، عامل مهمی در تشخیص درست است. درمطالعه ی حاضر، نکات تشخیصی کلیدی ارگانیسم های انگلی وافتراق آرتیفکت ها از آن ها و همچنین دسته بندی آرتیفکتها انجام شده است.

سابقه و هدف: امروزه توموگرافی کامپیوتری با پرتو مخروطی شکل (CBCT) به عنوان جایگزینی برای توموگرافی کامپیوتری (CT) در درمانهای دندانپزشکی می باشد. مواد فلزی به کار رفته در دندانپزشکی قادر به ایجاد آرتیفکتهایی حاصل از پدیده سخت شدن پرتو می باشند. در این مطالعه میزان آرتیفکتهای ناشی از سخت شدن پرتو در تصاویر به دست آمده از دو دستگاه NewTom VG و Planmeca Promax با Somatom Sensation 64-Slice CT مورد مقایسه قرار گرفت.مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی از Implant drilling Model [IMP 1003-L-HD] استفاده شد. ایمپلنت ها (Dentis) با طول و قطر یکسان در نواحی کانین، پره مولر و مولر قرار داده شدند. تصاویر یکسان از هر دستگاه توسط دو نفر مشاهده گر ارزیابی شد. میزان آرتیفکتها بر اساس مقیاس تهیه شده طبق معیارهای کتب مرجع مورد بررسی قرار گرفت. نتایج به دست آمده توسط آزمون رتبه ای کروسکال والیس مورد بررسی و تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.یافته ها: رتبه وضوح تصویر در دستگاه NewTom برابر با0.48 ±4.53، دستگاه Somatom برابر با 0.57±4.14 و دستگاه Planmeca برابر با 0.84±1.80 بود. تفاوت معنی داری در وضوح تصاویر در سه دستگاه مشاهده شد (P<0.001).نتیجه گیری: با توجه به میزان اندک آرتیفکتهای فلزی در دستگاهNewTom VG ، همچنین دوز پایین تر وهزینه کمتر آن در مقایسه باCT ، استفاده از آن به منظور تصویربرداری از بیمارانی که دارای ترمیم ها وسیع، پروتزهای متعدد و یا درمان های قبلی ایمپلنت می باشند توصیه می گردد.